np. gdy wśród minorów głównych (w tym wiodących) pojawi się ujemny minor stopnia parzystego lub sekwencja znaków minorów kolejnych stopni, z których pierwszy ma stopień nieparzysty (np. 1 i 2), itd. Wniosek dla ekstremów: punkt siodłowy.
Uwagi:
1. Liczba minorów głównych dla nawet niedużych wartości jest znaczna (por. tabela wyżej). Wtedy szybsze może okazać się stosowanie innych metod, np. liczenie wartości własnych macierzy. Jednak jeśli macierz jest nieokreślona, to zazwyczaj można łatwo wykluczyć inne typy określoności macierzy poprzez zbadanie znaków minorów, które nie pasują do skądinąd ścisłych sekwencji znaków minorów podanych w punktach (a)-(d).
2. W przypadku półokreśloności macierzy badanie ekstremów wymaga sprawdzania pochodnych wyższego rzędu.
3. Macierz zerowa jest jednocześnie półokreślona dodatnio jak i ujemnie.
Program w Python liczący minory Poniżej pokazano kod programu, który liczy minory główne i minory główne wiodące macierzy kwadratowej. Na jego podstawie można dokonać klasyfikacji określoności macierzy wg kryterium Sylvestera.
W linii 34 można wpisać własną macierz.