Historia hufca Początki harcerstwa w Sopocie datuje się na lata 1920-21. Powstały wówczas w mieście pierwsze samodzielne zastępy harcerskie. Działały one, jak i później powstałe drużyny i gromady, w ramach harcerstwa w Wolnym Mieście Gdańsku. W 1935 roku, gdy tworzono chorągwie w WMG w Sopocie działały: II Drużyna Harcerek, 7 Drużyna Harcerzy, X Drużyna Zuchów, Gromada Wilczków oraz Koło Przyjaciół Harcerstwa. W okresie II wojny światowej sopoccy harcerze uczestniczyli czynnie w obronie ojczyzny, a następnie w konspiracji. W kwietniu 1945 roku powstał sopocki Hufiec Harcerzy (początkowo skupiający również drużyny żeńskie) podległy komendzie Gdańsko-Morskiej Chorągwi Harcerzy z siedzibą w Sopocie. We wrześniu tegoż roku powstał sopocki Hufiec Harcerek. 15 maja 1949 roku w ramach prowadzonej reorganizacji Związku nastąpiło połączenie hufców: Hufca Harcerek i Hufca Harcerzy w jeden Hufiec Harcerstwa. W 1950 roku wszystkie jednostki harcerskie zostały stopniowo zlikwidowane, a z końcem roku ZHP zaprzestał działalności. Odrodzenie sopockich hufców (Hufca Harcerek i Hufca Harcerzy) nastąpiło na początku 1957 roku. Z zimowiska wrócili wówczas pierwsi uczestnicy kursu drużynowych. Już w styczniu odbył się bieg harcerski, na którym stopień młodzika zdobyło 34 sopockich harcerzy.