Walczył w powstaniu warszawskim, ranny trafił do szpitala polowego po eksplozji czołgu pułapki 13 sierpnia. Zginął 26 sierpnia 1944 pod gruzami kamienicy przy ulicy Kilińskiego 1 podczas nalotu bombowego, jego ciała nigdy nie odnaleziono.
Dorobek naukowy Dorobek naukowy Jerzego Wiszniewskiego obejmuje ponad czterdzieści prac naukowych dotyczących limnologii. Specjalizował się w faunie wrotków, przedmiotem jego badań były gatunki żyjące piaskach podwodnych i wynurzonych. Odkrył występowanie na terenie Polski ponad 200 gatunków wrotków i obserwując je ustalił, że wiele z nich przechodzi w tym środowisku (tzw. psammon) cały cykl życiowy. Wiele z nich było po raz pierwszy odkrytych, i jak stwierdził występowały one tylko w tych rejonach. W swoich pracach wprowadził do literatury naukowej nowe pojęcia tj. psammolitoral, hydropsammon, hygropsammon, eupsammon, limnopsammon, halipsammon, zoopsammon, phytopsammon, nannopsammon, mesopsammon i makropsammon. Ich wyodrębnienie szczegółowo uzasadnił poprzez analizę stosunku wody, piasku i atmosfery z uwzględnieniem stanu chemicznego wody oraz termiki wynurzonych stale i okresowo części psammolitoralu. Dzięki temu udowodnił wysoką żyzność wody i tzw. astatyzm termiczny, który przekracza 20 st. C. W świecie nauki wyniki badań prowadzonych przez Jerzego Wiszniewskiego stały się sensacją.