Archiwum Stanisław August prowadził zapisy swoich rozmów z wysoko postawionymi gośćmi. Stenografy, na przestrzeni kilkudziesięciu lat, stanowiły bogatą dokumentację jego panowania. Archiwum znajdowało się na Zamku Królewskim w Warszawie a jego kustoszem był Christian Wilhelm Friese, a po nim, od połowy 1794 roku, biskup Jan Albertrandi. Archiwum Stanisława Augusta składało się z około tysiąca oprawnych ksiąg, wiązek papierów, rozmaitych paczek itp. Po wyjeździe Stanisława Augusta w styczniu 1795 roku do Petersburga archiwum uległo podziałowi na cztery części:
Część pierwsza - około 100 tomów zostało przesłanych do Petersburga, gdzie archiwiści rosyjscy nadali zbiorowi mylną nazwę „Archiwum Królestwa Polskiego”. Na mocy traktatu ryskiego w 1921 roku władze radzieckie zwróciły ten zbiór Polsce. Część druga - 152 tek i 133 tomy rękopisów wypożyczył od króla w 1797 roku Tadeusz Czacki a po jego śmierci zbiór trafił do Adama Jerzego Czartoryskiego i dziś znajduje się w Muzeum Czartoryskich w Krakowie. Część trzecia - 372 tomy dokumentów otrzymał w depozyt Marcin Badeni. Ten cenny zbiór (dokumenty dotyczące polityki zagranicznej) trafił później do krakowskiej rodziny Popielów.