Wiele książek posiadało stylowe oprawy introligatorskie, wykonane ze skór farbowanych na brązowo, czerwono lub zielono, ozdobione koronkowymi ramkami tłoczonymi złotem z centralnie umieszczonym herbem królewskim, będącym jednocześnie superekslibrisem.
Osobny dział stanowił zbiór albumów, który liczył w 596 tomach 30 000 sztychów i rysunków oraz kilkaset tomów kolekcji rękopisów historycznych i historyczno-literackich. Stanisław August posiadał również zbiory gromadzone w rezydencjach królewskich m.in. w Łazienkach, gdzie znajdowało się 2128 woluminów czy w Kozienicach, gdzie zgromadził 349 tomów głównie z zakresu literatury pięknej: poezja, opisy podróży, romanse i powieści.
Bibliotekarze Pierwszym bibliotekarzem w Bibliotece Stanisława Augusta był francuz Józef Duhamel. W latach 1766–1790 funkcję tę pełnił Marek Ludwik Reverdil, który w 1783 roku opracował pierwszy katalog działowy zbiorów. Po jego śmierci, w 1790 roku funkcję bibliotekarza pełnił Jan Chrzciciel Albertrandi. Sporządził on nowy katalog systematyczny zawierający 14 500 dzieł podzielonych na dziesięć działów.