Mimo wszystko jej zapiski pełne są humoru, małych radości i modlitw za zawistną królową.
Jedynymi ludźmi jacy ją odwiedzali byli strażnicy więzienni, kucharki i królowa, która na te okazje zakładała najpiękniejsze ze swoich sukien i klejnotów by jeszcze bardziej pognębić – groziła jej śmiercią w męczarniach i wymordowaniem jej dziećmi. Eleonora Krystyna okazywała szwagierce pogardę i współczucie, co jeszcze bardziej rozwścieczało Zofię Amalię. Uwięzionej kobiecie usługiwały młode służące wobec których zawsze była czuła i uprzejma.
thumb|right|200px|Eleonora Krystyna w więzieniu, obraz autorstwa Kristiana Zahrtmanna, 1875 Do Eleonory Krystyny docierało bardzo niewiele informacji ze świata zewnętrznego – najbardziej zasmuciła ją wieść o śmierci Fryderyka III na początku 1670. Nowy król Chrystian V wysłał swoich ministrów do zbadania warunków życia uwięzionej ciotki i wbrew woli matki poprawił znacznie warunki życia Eleonory Krystyny. Królowa zagroziła opuszczeniem dworu jeśliby uwolnił jej największego wroga z więzienia, więc pozostawił ją tam gdzie się znajdowała odwiedzając ją niekiedy.