Doszło do tego, że hrabia Linar poprosił swój rząd o stałą akredytację i (za zgodą Anny) zaręczył się z Julianną na początku lipca 1741.
Kilkunastomiesięczne rządy Iwana Antonowicza zakończyły się faktycznie 25 listopada 1741, gdy spiskowcy wykonujący rozkazy księżnej Elżbiety Piotrowny zdobyli Pałac Zimowy i aresztowali rodzinę cesarską. Ze znanych nam zapisków historyków wynika, że na kilka tygodni przed planowanym spiskiem Julianna ostrzegła Annę Leopoldownę przed Elżbietą Piotrowną i możliwością wszczęcia przez niezwykle popularną córkę Piotra I buntu i obalenia małoletniego cesarza. Zakochana w hrabim Linarze, regentka wezwała do siebie Elżbietę, która – usłyszawszy oskarżenia – wyparła się planów przejęcia władzy i przeprosiła jaśnie panią kuzynkę, jeśli w czymkolwiek jej uchybiła. Anna Leopoldowna uściskała krewną i nie chciała już słuchać ostrzeżeń. Po wyjściu z pałacu Elżbieta udała się prosto do pułku preobrażeńskiego, którego żołnierze okrzyknęli ją matuszką carycą, córką ich ukochanego cara Piotra I i imperatorową Wszechrusi.