Na sklepieniach w nawie głównej i w nawach bocznych dotrwała do dziś sztukateria, pochodząca z czasów budowy świątyni (1620 rok), reprezentująca typ kalisko-lubelski, oraz bogato zdobione obramienia otworów okiennych i gzyms koronujący. Dekoracja stiukowa w nawie i prezbiterium jest podobna do dekoracji w katedrze Zmartwychwstania Pańskiego i św. Tomasza Apostoła w Zamościu. W prezbiterium świątyni zostały zastosowane listwowe podziały sklepienia, natomiast w nawie głównej i bocznych jest zastosowana złożona dekoracja ornamentowa. Halowy korpus główny, plan wnętrza świątyni i szerokie, wielokątne absydy prezbiterium posiadają tradycyjne formy.
Wyposażenie Wyposażenie świątyni pochodzi z kilku lat. Wspomniane wyżej najstarsze ołtarze w nawach bocznych zostały wykonane na początku XVII wieku i reprezentują styl wczesnobarokowy z bogatą dekoracją ornamentalną. Ambona, wykonana pod koniec XVIII wieku, posiada bardzo efektowny kształt i jest ozdobiona figurami aniołów podpierających baldachim. Częściowo dotrwało do dziś bogate wyposażenie w stylu renesansowym i barokowym, oraz w ołtarzach kilka obrazów namalowanych przez Rafała Hadziewicza, dwa inne obrazy: Świętej Rodziny i Chrystusa nauczającego w świątyni, powstałe w I połowie XVII wieku, zostały zapewne namalowane przez artystę Jana Kasińskiego.