W latach 1945–1946 został wyremontowany dach, w 1964 roku świątynia została wymalowana, a w 1967 roku została wyremontowana strona zewnętrzna świątyni.
Architektura mały|lewo|Wnętrze świątyni Jest to budowla murowana, wzniesiona z kamienia i cegły, składa się z trzech naw, reprezentuje styl renesansu lubelskiego, przy prezbiterium znajduje się zakrystia, pośrodku bocznych naw są umieszczone 2 kaplice renesansowe, wybudowane w tym samym czasie co kościół, przy elewacji frontowej znajduje się wieża mieszcząca kruchtę w przyziemiu, nad nawą znajduje się wieżyczka na sygnaturkę. Pomimo licznych remontów po zniszczeniach budowla zachowała swój pierwotny styl, chociaż nieznacznie zmienił się jej wygląd zewnętrzny po dobudowaniu dwóch kaplic i usypania skarp dla wzmocnienia murów.
Zewnętrzna ściana prezbiterium posiada niszę, w której umieszczona jest płyta kamienna, a na niej widnieje kartusz herbowy Zamoyskich i akt erekcji świątyni przez biskupa Jerzego Zamoyskiego napisany po łacinie. W drewnianym ołtarzu głównym jest umieszczony obraz św. Mikołaja. Świątynia posiada cztery drewniane ołtarze boczne: w nawie lewej z obrazem św. Walentego, w nawie prawej – z obrazem Matki Bożej. Wszystkie ołtarze reprezentują styl renesansowy.