Na stronie recto oraz verso fragmentu podane zostały numery 164 oraz 165, co oznacza, że oryginalny rękopis zawierał nie tylko 2. List Jana, ale również i inne teksty. Porównanie objętości Listów powszechnych wskazuje, że nie zdołałyby zapełnić poprzedzających kart, zostałoby aż nadto pustej przestrzeni, dlatego wydawca kodeksu Colin Henderson Roberts przypuszczał, że fragment był częścią zbioru pism Janowych. Jednak Roberts nie przeprowadził dokładnych obliczeń. Rozmiary kart są zbyt małe, aby starczyło miejsca dla samej tylko Ewangelii Jana. Z drugiej strony przestrzeni jest zbyt wiele, aby pomieścić wszystkie Listy powszechne. Michael J. Kruger po dokonaniu dokładnych obliczeń – liczba liter Listów powszechnych, Ewangelii Jana, Apokalipsy, Ewangelii Marka i Listu do Hebrajczyków – zasugerował, że oryginalny rękopis zaczynał się od Listu do Hebrajczyków.
Tekst Tekst rękopisu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną.