1946-1952 Syria uzyskała niepodległość w 1946. Egipt od początku żywo interesował się sytuacją w tym kraju. Kair zamierzał odgrywać rolę mocarstwa regionalnego w świecie arabskim, jednak jego pozycja zostałaby podważona, gdyby zrealizowana koncepcja Żyznego Półksiężyca lansowana przez rządzonych w Iraku Haszymitów. Zakładała ona zjednoczenie rządzonych przez tę dynastię Iraku i Jordanii, a następnie przyłączenie do tak powstałego państwa także Syrii, Libanu i Palestyny. Egipt i Syria wspólnie walczyły przeciwko nowo powstałemu Izraelowi w I wojnie izraelsko-arabskiej 1948-1949, która dla państw arabskich zakończyła się klęską. Klęska wojsk syryjskich stała się przyczyną wystąpienia wojska przeciwko cywilnemu rządowi. 30 marca 1949 władzę w kraju drogą zamachu stanu przejął płk Husni az-Za’im, w sierpniu kolejny przewrót zorganizował gen. Sami al-Hinnawi, zaś w grudniu władzę przejął gen. Adib asz-Sziszakli, którego dyktatura trwała do lutego 1954. W okresie rządów wojskowych ostatecznie upadła niepokojąca Egipt idea unii syryjsko-irackiej.