Przesiedlenia te były osobiście nadzorowane przez cesarza.
Możliwe jest, że rozpoczęte właśnie za Konstantyna umacnianie panońskiego limesu na Dunaju za pomocą kaszteli, burg i umocnionych przystani dla statków po barbarzyńskiej stronie, na co wskazują liczne znaleziska ostemplowanych cegieł w tamtejszych fortyfikacjach, były za Walentyniana I do około 373 roku wyraźnie wspierane przez głównodowodzącego prowincji Terencjusza, a szczególnie przez FrigeridusaBarnabás Lőrinc: A későrómai hídfőállások bélyeges téglái Valeriában. In: Attila Gaál (Hrsg.): Pannoniai kutatások. A Soproni Sándor emlékkonferencia előadásai (Bölcske, 1998. október 7.). Szekszárd 1999, S. 53–68.. W ciągu bardzo krótkiego czasu utworzono za pomocą nowych posterunków wojskowych jeszcze gęstszą sieć obronną. Przystanie dla statków gwarantowały w przypadku zagrożenia bezpieczne przekroczenie Dunaju przez rzymskie oddziały.