hier: S. 103. lub wysunięte placówki, jak budowana za czasów Walentyniana, ale nigdy niedokończona wielka twierdza w Göd-Bócsaújtelep, która często była określana jako odpowiednik wybudowanego na terytorium cesarstwa kasztelu Constantia, który w rzeczywistości powinien być uważany za zachodni garnizon Limes SarmatiaeÁdám Szabó, Endre Tóth: Bölcske. Römische Inschriften und Funde – In memoriam Sándor Soproni (1926-1995). Ungarisches Nationalmuseum, Budapest 2003, (Libelli archaeologici Ser. Nov. No. II), Falsche ISBN|963-9046-83-9, S. 40.. Możliwe też, że zadanie Constantii było związane z zakończeniem istnienia Limes Sarmatiae wkrótce po śmierci Walentyniana I.
Rozwój thumb|300px|Próba rekonstrukcji castrum w Weißenburgu. 200px|right|thumb|Zrekonstruowana wieża strażnicza – burgus Po wtargnięciu Gotów na Nizinę Panońską w latach 269–270 Aurelian pozbył się zbyt narażonej na ataki Dacji i wycofał z niej wojsko oraz administrację. Fale najazdów ludów barbarzyńskich zaczęły znowu uderzać bezpośrednio na limes dunajski. W razie ewentualnego przełamania linii obronnych, co zdarzyło się już w latach 258 do 260, wszystkie drogi umożliwiające wtargnięcie do centrum imperium, Italii, stałyby szeroko otworem. Interesy Rzymian i Sarmatów były w tym przypadku takie same.