Po rozwiązaniu parlamentu jako emerytowany major (w pensji) osiadł w Pisarowcach u swoich krewnych Rylskich. Polegając na swojej wiedzy z dziedziny nauk matematycznych, historycznych i przyrodniczych od tego czasu spisywał fascykuły rozpraw i notatek o charakterze społeczno-ekonomicznym. Udzielał się jako rozjemca w rozstrzyganiu polubownym okolicznych sporów. Wspierał także lud wiejski i był doradcą włościan, zyskując ich zaufanie i szacunek. Sprawował stanowisko naczelnika (wójta) gminy wiejskiej w Pisarowcach. Był wybierany do Rady c. k. powiatu sanockiego jako reprezentant grupy większych posiadłości: w 1867 (został członkiem wydziału powiatowego)•, 1870 (ponownie został członkiem wydziału powiatowego)Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 353.••••. W Wydziale powiatowym zajmował się zarządem majątków i funduszy gminnych, reklamacjami wojskowymi, sprzedażą soli. Zasiadał w komisji katastralnej. Był członkiem C. K. Powiatowej Komisji Szacunkowej w Sanoku•••. W październiku 1873 bez powodzenia kandydował w okręgu sanockim do V kadencji Rady Państwa w Wiedniu.