Karierę akademicką przerwał wybuch Wiosny Ludów w 1848. W czerwcu 1848 został awansowany na stopień majora. Reprezentując okręg Lutowiska jako deputowany gmin wiejskich w wyborach z czerwca 1848 został wybrany do Sejmu Ustawodawczego w Cesarstwie Austriackim. Pełnił mandat od sierpnia 1848 do 7 marca 1849 i był wówczas jedynym aktywnym wojskowym wśród deputowanych Reichstagu. W parlamencie od 7 października do 1 listopada 1848 zasiadał w stałej komisji do spraw zachowania porządku i bezpieczeństwa miasta Wiednia. Działając w parlamencie, m.in. wspólnie z Franciszkiem Smolką, zabiegał o sprawę wolności. Ponadto, przekazując inicjatywę wojskowych, zgłosił w sejmie wniosek o reprezentację armii w parlamencie, za co potem żołnierze zamierzali wręczyć mu szpadę honorową. Idea nie została zaaprobowana przez feldmarszałka Josepha Radetzky’ego (w obawie o liberalne nastroje w armii), a mjr Zbyszewski otrzymał dymisję. We wrześniu 1849 przeniesiony w stan spoczynku.