ziemie poboczne, Śląsk, Morawy i Łużyce znajdowały się pod kontrolą Korwina i sojuszników.
W 1470 roku Korwin wyruszył na Kutną Horę i Kolín, ale walki nie przyniosły rozstrzygnięcia i strony rozpoczęły pertraktacje, które przerwała śmierć Jerzego 22 marca 1471 roku. Opróżnienie tronu praskiego wykorzystał inny zięć Podiebrada, książę saski Albrecht Odważny na krótko zajmując stolicę 24 kwietnia 1471 roku. 27 maja 1471 roku czeski sejm w Kutnej Horze potwierdził jednak wybór królewicza Władysława na króla Czech, po tym jak Albrecht oficjalnie wycofał przed nim swą kandydaturę.
Korwin nie rezygnował i żądał od papieża rekompensaty za walkę toczoną z husytami. Przy wsparciu sprzymierzonych, biskupa Ołomuńca, miast Czeskie Budziejowice i Pilzno został ukoronowany w Igławie 28 maja 1471 na króla Czech przez legata papieskiego Roverella jednak bez insygniów koronacyjnych, które pozostawały w gestii zwolenników Władysława. 22 sierpnia 1471 roku Władysław został koronowany Koroną św. Wacława w Pradze.
Unia Zielonogórska nie przetrwała śmierci Jerzego z Podiebradów. Choć konflikt o koronę trwał jeszcze do 1479 roku, kiedy Korwin i Jagiellończyk uznali wzajemnie swe tytuły królewskie, uzgodnili zasady dziedziczenia tronu zawierając pokój w Ołomuńcu.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Zelenohorská jednota (cs)
Kategoria:Królestwo Czech