Do kościoła przylegały dzwonnica i baptysterium, przed wejściem znajdowało się natomiast otoczone portykiem atrium o wymiarach 18×15 m. Kościół zachodni, wzniesiony częściowo na fundamentach wcześniejszego nabatejskiego domu mieszkalnego, miał postać trójnawowej bazyliki o wymiarach 17,5×10 m. Jego wnętrze zostało bogato ozdobione mozaikami podłogowymi, przedstawiającymi oprócz motywów geometrycznych również kwiaty, owoce, ptaki i ryby. Kościół zachodni spłonął prawdopodobnie podczas najazdu arabskiego w połowie VI wieku, gdyż wewnątrz był pełen popiołu. Obok tej świątyni znajdował się powstały za czasów bizantyjskich targ.

Historia miasta Najstarsze zasiedlenie Mampsis datowane jest na I wiek p.n.e. Osada należała do grupy miast z późniejszego okresu nabatejskiego (podobnie jak Sobata i Ruheibe). Prawdopodobnie w tym samym czasie wytyczono szlak z Mampsis do Petry, więc osada pełniła rolę stacji karawanowej na mniej uczęszczanym szlaku, łączącym Petrę z miastami wybrzeża Morza Śródziemnego. Ponieważ okolica była uboga w naturalne źródła wody i nadającą się do uprawy ziemię, mieszkańcy wybudowali serię zapór w otaczających Mampsis od wschodu, zachodu i południa wąwozach, tworząc w ten sposób zbiorniki, magazynujące wodę z rzek okresowych, transportowaną następnie do podziemnych cystern na terenie miasta.