W czasach późnorzymskich Mampsis otoczono murami, które zamykały obszar miejski mający powierzchnię 4 hektarów. Z miasta prowadziły dwie bramy: wschodnia – na główną drogę, zachodnia – do zbiorników wodnych. Układ urbanistyczny nie zmienił się. Jedno z domostw zostało otynkowane, a jego ściany pokryte malowidłami, przedstawiającymi wzory geometryczne i sceny z mitologii. W klatce schodowej tego domu, prowadzącej do malowanej sali, odkryto skarb, który zawierał około 10,5 tysięcy srebrnych monet. Najmłodsza moneta datowana jest na 220 rok.
Z czasów bizantyjskich pochodzą ruiny dwóch kościołów. Duży zlokalizowany był w południowo-wschodniej części miasta, mały – w południowo-zachodniejEncyklopedia archeologiczna Ziemi Świętej, oprac. A. Negew, Warszawa 2002, s. 274. Na książce ; .. Świątynie wzniesiono prawdopodobnie na przełomie IV i V wieku. Dokładna datacja nie jest możliwa, gdyż wśród odkrytych inskrypcji żadna nie wskazywała na datę powstania świątyń. Oba kościoły reprezentują typ bazyliki o jednej apsydzie, z diakonikonem (zakrystią) i prothesisem. Kościół wschodni był trójnawową bazyliką o wymiarach 27,5×15 m, z nawą centralną zakończoną apsydą i pastoforiami w nawach bocznych. Nawa centralna i prezbiterium ozdobione były mozaikami.