Proces pokojowy thumb|230px|Flaga rebeliantów z Gwatemalskiej Jedności Narodowo-Rewolucyjnej Przejęcie części władzy przez cywilów umożliwiło rozpoczęcie pierwszych rozmów pokojowych, do których doszło w październiku 1987 roku w Madrycie. Kolejna tura rozmów odbyła się w Oslo w marcu 1990 roku pod auspicjami ONZ. W 1992 roku Rigoberta Menchú Tum otrzymała Pokojową Nagrodę Nobla za obronę praw Indian represjonowanych przez rząd. W kolejnych latach miało miejsce kilka zawieszeń broni. 29 grudnia 1996 roku partyzanci i rząd podpisali porozumienie pokojowe. W ramach planu pokojowego partyzanci zdemobilizowali się, a koalicja partyzancka Jedność Narodowo-Rewolucyjna przekształciła się w partię polityczną. Niezadowolenie niektórych elementów ruchu partyzanckiego z przebiegu rozmów doprowadziło w 2000 roku do wyłamania się niektórych grup z rozejmu i wznowienia walk. W kolejnych latach rząd zredukował armię oraz uznał winę państwa za zbrodnie junty obiecując przy tym rekompensatę, dzięki czemu instytucje tj. Międzyamerykański Bank Rozwoju obiecały wesprzeć finansowo gwatemalski proces pokojowy.