Formami wypowiedzi były prelekcje i odczyty, opisy projektów z wykonanymi modelami, wystąpienia ustne, aranżacje czasoprzestrzenne, pokazy bezsłowne i oświadczenia pisemne o charakterze programowym, doniesienia i komunikaty, ekspozycje materiałów fotograficznych, filmów i przezroczy, działania i ekspozycje plenerowe. Ze względu na wzrost znaczenia dokumentacji, uruchomiono biuro prasowo-dokumentacyjne, kserograf, aparaty fotograficzne i kamery filmowe, nagrania magnetofonowe. Nie przewidziano udziału szerszej publiczności. Zaproszono natomiast krytyków i recenzentów. Komitet organizacyjny IV Biennale postanowił powiązać „Zjazd Marzycieli” z obchodami Międzynarodowego Roku Kopernikowskiego, zainicjowanymi na terenie Elbląga przez Polskie Towarzystwo Historyczne. Gerard Kwiatkowski zbierał ulotne pomysły i działania artystów w wydawanym przez Galerię EL Notatniku robotnika sztuki – piśmie składanym z materiałów dostarczanych przez artystów. Ta część dorobku Biennale nie pozostawiła po sobie trwałych śladów w Elblągu w postaci rzeźb.