1969 Podczas III Biennale zrealizowano tylko jedną formę przestrzenną. Zmieniła się formuła imprezy. Galeria EL została przekształcona w Laboratorium Sztuki. Pojawiły się efemeryczne akcje, działania, spotkania, poszukiwania konceptualne. Pozostawiono uczestnikom pełną swobodę wyboru koncepcji i tworzywa, pozyskiwanego nadal w elbląskich zakładach przemysłowych. Powstały dzieła będące efektem poszukiwań synkretycznych i działań angażujących światło, barwę oraz dźwięk.
W stosunku do lat poprzednich znacząco ograniczono liczbę uczestników imprezy, zapraszając tylko pięciu twórców w charakterze stypendystów: Kazimierę Szymańską, Włodzimierza Borowskiego, Piotra Perepłysia, Pawła Freislera i Zbigniewa Książkiewicza.
1971 – Zjazd marzycieli mały|Forma przestrzenna Bohdana Załęskiego zrealizowana w ramach I Biennale Form Przestrzennych (1965), obecnie zlokalizowana w Parku Kajki w Elblągu Organizatorzy imprezy założyli udział twórców reprezentujących różne dziedziny sztuki, przede wszystkim tych, których działalność nie mieści się w tradycyjnej klasyfikacji.