W 1935 był jednym z przywódców masowego strajku przeciwko ignorowaniu przez Francuzów aspiracji niepodległościowych Syrii. W rezultacie został pozbawiony pracy na uniwersytecie. Strajk zmusił Francję do przyjęcia delegacji Bloku Narodowego w Paryżu i podjęcia negocjacji w sprawie ogłoszenia przez Syrię suwerenności. Al-Churi był członkiem tejże delegacji, obok Dżamila Mardama, Haszima al-Atasiego, Sad Allaha al-Dżabiriego i Rijada as-SulhaS. Moubayed, Steel & Silk, s. 256.. Efektem negocjacji był traktat gwarantujący Syrii niepodległość najpóźniej za 25 lat, w zamian za zawarcie z Francją sojuszu wojskowego i liczne koncesje na rzecz tego krajuS. Moubayed, Steel & Silk, s. 292J. McHugo, Syria, s. 97-98.. Traktat ten nigdy nie wszedł w życie; nie został ratyfikowany przez parlament francuskiZdanowski J.: Historia Bliskiego Wschodu w XX wieku. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2010, s. 93-94. .. Jego ogłoszenie doprowadziło jednak do wzrostu poparcia dla Bloku Narodowego i umożliwił wybór Haszima al-Atasiego na prezydenta Republiki Syryjskiej. Dżamil Mardam został premierem krajuS. Moubayed, Steel & Silk, s. 292., a Faris al-Churi - przewodniczącym parlamentu.