Partia stawiała sobie za cel uzyskanie przez Syrię niepodległości i ustanowienie rządów konstytucyjnych. Terytorium państwa miało obejmować znaczną część historycznej Wielkiej Syrii: obszar Syrii, Jordanii, Palestyny i częściowo Libanu. Początkowo al-Churi opowiadał się za walką zbrojną o niepodległość. Razem z Sultanem al-Atraszem organizował powstanie antyfrancuskie w 1925. Klęska powstania i represje, jakie po nim nastąpiły, sprawiły, że stał się krytykiem taktyki walki zbrojnej i twierdził odtąd, że Syria powinna starać się o niepodległość przede wszystkim drogą dyplomatyczną.
W 1928 współtworzył syryjski Blok Narodowy. W tym samym roku został deputowanym do Zgromadzenia Narodowego, które opracowało projekt konstytucji Republiki Syryjskiej. Był jeszcze dwukrotnie wybierany na deputowanego do parlamentu niesamodzielnej Syrii, w 1936 i w 1943, każdorazowo kandydując z list Bloku NarodowegoS. Moubayed, Steel&Silk, s. 279-281..