Z części żołnierzy sformowano VIII Batalion Wartowniczy, reszta trafiła do 18 pułku ułanów, 8 Dywizjonu Żandarmerii w Toruniu oraz 11(21) pułku ułanów w Starej Wsi koło Warszawy. 65 zawodowych podoficerów trafiło do powstającej Straży CelnejWojciech Zawadzki, Pomorze 1920, Bellona 2015, s. 239..
4 grudnia 1920 rozpoczęto się luzowanie oddziałów Strzelców Granicznych w DOG „Pomorze” Całość granic przylegających do tego okręgu podzielono na pięć odcinków. Pierwszy od szosy Białuckiej do rozwidlenia Nogatu i Wisły, a ochraniany przez 3 Pułk Strzelców Granicznych, obsadzić miał batalion wartowniczy nr 4/II z miejscem postoju dowództwa w Grudziądzu. Długość odcinka luzowania wynosiła 225 km. Z powodu zbyt małego stanu osobowego, 4/II batalion nie był w stanie obsadzić pełnej długości odcinka. Chwilowo obsadził tylko odcinek od szosy Białuckiej do jeziora Żaryń, a czasowe mp dowództwa to Lubawa. Rozkaz dowódcy OGen. wskazywał następujące rozmieszczenie dowództw kompanii: Krasnołęka, Szczuplin, Grabowo, Sempławo. Zluzowany 1 dywizjon 3 pułku StG miał skoncentrować się w Lubawie, a stamtąd transportem kolejowym przegrupować się do Grupy, gdzie nastąpić miała likwidacja. II dywizjon pozostawał w dalszym ciągu na granicy. Dowództwo nad nim przejął zastępca dowódcy 3 pSt.G.