Stan pułku na 1 maja 1920 wynosił 43 oficerów, 139 podoficerów, 1828 szeregowych, 171 koni wierzchowych, 56 konin taborowych i 2 samochody. W skład pułku wchodziły 2 dywizjony po 4 szwadrony strzelców granicznych (po 4 plutony w każdym) oraz szwadron szkolny. uzbrojenie: austriackie karabiny Mannlicher wz. 95 oraz karabiny maszynowe: Maxim wz. 1910 kal. 7,62, Colt kal. 7,62, Madsen kal 7,62, Maxim wz. 1908 kal. 7.92, Bergmann wz. 1915 kal. 7,92, Hotschkiss wz. 1914 kal. 8 mm oraz St. Etienne wz. 1907. Policyjny charakter jednostki sprawił, że jednostka nie posiadała szwadronu karabinów maszynowych (na etacie dopiero od 19 VIII 1920), baterii artylerii ani innych specjalistycznych pododdziałów. stan wyszkolenia, zaopatrzenia w części zamienne oraz amunicje w literaturze określono jako koszmarnyWojciech Zawadzki, Pomorze 1920, Bellona 2015, s. 85–86.. W końcu sierpnia 1920 pułk ponownie obsadził granicę polsko-niemiecką na odcinku Pepłówka – Małe Walichnowy. 4 listopada zmienił miejsce stacjonowania na Grupę koło Grudziądza. 25 listopada dowódcą został ppłk Ludwik Postępski. W związku z likwidacją Wojskowej Straży Granicznej, 3 Pułk Straży Granicznej został rozformowany z końcem 1920.