Antologia W roku 1918, kiedy „Shirakaba” była u szczytu swojej popularności, członkowie grupy opublikowali antologię swoich prac. Każdy z nich wybrał opowiadanie bądź wiersz, dzięki któremu chciał być zapamiętany. Celem tej publikacji było zebranie środków na utworzenie muzeum zachodniej sztuki nowoczesnej, którą większość ówczesnych Japończyków znało głównie z reprodukcji. Jednakże plany te nigdy nie zostało zrealizowane, a wydana antologia pozostała tylko świadectwem wysiłku włożonego przez członków ugrupowania w celu rozpropagowania kultury Zachodu poprzez obrazy.
Nurty literackie Niezależność myśli pośród członków „Shirakaby” była tak duża, że bez skrępowania wyrażali myśli sprzeczne z opinią większości Japończyków. W przeciwieństwie do naturalistów, którzy zwykle rozczulali się nad sobą i patrzyli na siebie z pogardą, członkowie „Shirakaby” byli dumni z siebie i ze swojej profesji. Shūgo Honda, który przeprowadził dogłębne studia nad pisarzami „Shirakaby”, stwierdził: „Członkowie szkoły „Shirakaba” w większym lub mniejszym stopniu wyrażają niewypowiedzianą pewność siebie, jakoby to czego nie wiedzą było bezużyteczne, a to, czego nie rozumieją było bez znaczenia”.