Można też usunąć substancję mineralną wprowadzoną razem z surowcem oraz z dodatkami wiążącymi, co w znacznym stopniu wpływa na zwiększenie zdolności sorpcyjnej węgla aktywnego.
Zastosowanie mały|Węgiel aktywny w tabletkach Niewielkie ilości węgla drzewnego podawał swym pacjentom w celach leczniczych już Hipokrates ok. 2,4 tys. lat temu. Współczesna kariera tego materiału zaczęła się w roku 1785, kiedy rosyjski chemik i farmaceuta Tobias Lowitz odkrył jego własność adsorbowania związków z roztworów. W roku 1812 podał informacje o procesach adsorbcji szwajcarski fitochemik Nicolas-Théodore de Saussure, zwracając przy tym uwagę na wydzielanie się w nich ciepła. W roku 1876 amerykański fizyk Josiah Willard Gibbs opisał zasady adsorpcji w oparciu o prawa termodynamiki chemicznej. w medycynie (węgiel leczniczy, węgiel medyczny, ) w leczeniu biegunek, niestrawności i wzdęć oraz, w porozumieniu z lekarzem, przy zatruciach lekami i innymi związkami chemicznymi, do usuwania bakterii i toksyn po zatruciu pokarmowym;