W celu wprowadzenia powyższego rozwiązania wraz z Konstytucją z 1920 wprowadzono Ustawę nr 156/1920 Sb. o Najwyższym Sądzie Administracyjnym i powiatowych oraz okręgowych sądach administracyjnych, która jednak nigdy nie weszła w życie z powodu politycznych nieporozumień. Niewprowadzenie ustawy negatywnie odbiło się na pracy NSA. Coraz większa liczba spraw do rozpatrzenia spowodowała, że wzrost liczby sędziów i poprawki wprowadzone do ustawy z 1918 nie polepszyły sytuacji.
W czasie istnienia Pierwszej Republiki Czechosłowacji NSA funkcjonował bardzo podobnie do wielu najwyższych sądów administracyjnych Europy. Wśród wydawanych prawnych raportów sądu znalazł się poważany raport Josefa V. Bohuslava, zwany jako „Raporty prawne Bohuslava”. Raporty podzielono na część administracyjną i finansową. W latach 1918–1948 wiele postanowień NSA znalazło się w nich, z czego 1/6 ma znaczenie do dzisiaj.
Okres istnienia Protektoratu Czech i Moraw był negatywnym okresem w czechosłowackim sądownictwie, gdyż wiele przepisów interpretowano w sposób antysemicki. Ze względu na małą siłę sprawczą sądów oraz brak powiązania pomiędzy nimi NSA mógł naprawić wiele błędów, z jakimi borykał się w okresie przedwojennym.