niektóre działały nieprzerwanie od czasów panowania osmańskiegoJ. McHugo, Syria, s. 116-117.. Pierwszym przywódcą organizacji był Mustafa as-Siba'i. Twierdził on, że islam nie wskazuje żadnej jedynie słusznej formy ustroju państwowego, nakazywał jedynie, by rządzący respektowali zasady wiary, co można realizować w różnych ustrojach. Program syryjskich Braci Muzułmańskich różnił się od tego, który głosiła organizacja egipska. Z większą tolerancją odnosił się do mniejszości wyznaniowych. Nieco inna była również struktura organizacji, która nie była tak scentralizowana, jak egipska. Analogicznie natomiast jak Bractwo egipskie, organizacja syryjska stawiała sobie za cel "ożywienie islamu" i wyzwolenie Arabów spod obcej dominacji.
Umiarkowany program Bractwa zyskał szybko zauważalne poparcie społeczne, zwłaszcza w Damaszku. W wyborach parlamentarnych w Syrii w 1947 i w 1949 mandaty uzyskiwali trzej kandydaci, którzy startowali z oficjalnym poparciem Braci. Fundamentaliści obejmowali również stanowiska ministerialne. Jednym z nich był Mustafa as-Siba'iS. Moubayed, Steel & Silk, s. 341.. Podczas dyskusji nad projektem syryjskiej konstytucji, uchwalonej w 1950, politycy związani z Braćmi Muzułmańskimi bezskutecznie starali się wprowadzić do niej zapis czyniący z islamu religię państwową.