Partyzanci w obliczu przewagi sił rządowych, zawiązali porozumienie z Demokratycznym Frontem Rewolucyjnym (FDR) będącym pokojowym ruchem opozycji. Sojusz ten zyskał uznanie jako siła polityczna zdolna reprezentować kraj na arenie międzynarodowej – wyrazem tego uznania była tzw. Deklaracja Francusko-Meksykańska z lipca 1981. W maju 1987 sojusz FMLN-FDR ogłosił w 18 punktach propozycję pokojową. W kwietniu 1989 roku FLMN przedstawił w trakcie spotkania w Waszyngtonie swoje warunki do wynegocjowania końca wojny. W sierpniu tego samego roku przedstawiciele rządu spotkali się z dowódcami FLMN w Meksyku. Rozmowy te zakończyło jednak rozpoczęcia 11 listopada partyzanckiej ofensywy militarnej pod nazwą „Hasta el Tope”El Faro.net, Felipe, Fidel y el reloj de Alvaro Soto.. W odpowiedzi na ofensywę, 16 listopada oddział wojska zaatakował Uniwersytet Środkowoamerykański im. José Simeóna Cañasa w San Salvador i zabił 6 jezuitów powiązanych z ruchem teologii wyzwoleniaRamón Pacheco, Mártires de la Paz y la Verdad, Crónica de una masacre abominable..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wojna domowa w Salwadorze · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.