oddziaływanie z nimi hamuje ruch jonów. Rozpraszanie energii zachodzi aż do uzyskania równowagi termicznej między jonami a układem pułapki. Parowanie. W tej metodzie wykorzystuje się fakt, że cząstki o dużej energii opuszczają pułapkę, podobnie jak w parowaniu. Ucieczka z pułapki szybkich jonów jest ułatwiana przez obniżenie napięcia kwadrupolowego lub zwiększenie napięcia na elektrodzie wychwytującej, następnie pułapka powraca do poprzednich parametrów pracy. Po tym procesie średnia energia (temperatura) pozostałych cząstek jest mniejsza. Procedura może być kontynuowana aż do momentu, gdy niewiele lub nawet jedna cząsteczka pozostaje w pułapce. Technika ta jest też stosowana, aby zminimalizować ilość cząstek w pułapce, nawet do pojedynczego jonu. Laserowe. Chłodzenie światłem lasera jest najbardziej skutecznym sposobem zmniejszenia zużycia energii z uwięzionych jonów atomowych. Może jednak być stosowane tylko do cząstek, które mogą być wzbudzone przez światło lasera do stanu, z którego szybko powracają do stanu podstawowego. Radiacyjne. Cząstka poruszająca się w polu magnetycznym wysyła promieniowanie cyklotronowe. Intensywność tego promieniowania zależy silnie od prędkości cząstki. Ma ono znaczenie dla lekkich cząstek, szczególnie elektronów.