Ze względu na przeznaczenie do służby na wodach ojczystych, standardowy zapas węgla – 700 ton – był o ponad 200 t mniejszy niż porównywalnych pancerników brytyjskich, przeznaczonych do dalekich rejsów. Zaoszczędzona masa została wykorzystana do wzmocnienia konstrukcji i uzbrojenia.
Uzbrojenie thumb|Rzut z góry wieży artylerii głównej pancerników typu Shikishima thumb|Przekrój przez wieżę i windę amunicyjną; widok z prawej strony Głównym uzbrojeniem pancerników były cztery dwunastocalowe (305 mm) armaty typ 41, o długości lufy 40 kalibrów (L/40), produkcji , takie same jak montowane w pancernikach typu Fuji. Zamontowane były one parami w dwóch barbetach, w dziobowej i rufowej części nadbudówki. Barbety nakryte były pancernymi kołpakami, co tworzyło rodzaj wież pancernych. Działa ładowane były przy stałym kącie nachylenia +13,5°. Armaty wystrzeliwały pociski o masie 386 kg (850 lb) z prędkością wylotową 730 m/s. Para głównych podnośników amunicyjnych, napędzanych hydraulicznie i awaryjnie – elektrycznie, prowadziła prosto z komór amunicyjnych do stanowiska wież. Podnośniki obracały się razem z wieżą, co umożliwiało dosyłanie amunicji i ładowanie przy każdym kącie obrotu wież. Przy ciągłym ogniu, dosyłanie amunicji bezpośrednio z komór, długim podnośnikiem, powodowało pewne opóźnienia.