Postulował, że w zmiennym środowisku życia, pełnego nieustannych wrażeń to afekty wywołują koncentrację uwagi na określonym obiekcie lub sprawie, decydują o przebiegu procesów poznawczych, są źródłem potrzeb, motywują zachowania i działania. Sformułował cztery główne wymagania, których spełnienie warunkuje zdrowie psychiczne człowieka (ang. The Tomkins Blueprint for Individual Mental Health): Jako ludzie jesteśmy zmotywowani do poszukiwanie pozytywnych afektów i ich maksymalizowania. Nasza natura jest stronnicza – staramy się minimalizować afekty negatywne. System działa najlepiej, gdy nie ukrywamy naszych afektów (zob. ekspresja, ekspresja stłumiona). Dla zdrowia psychicznego dobre jest wszystko, co zwiększa możliwości osiągnięcia wymienionych celów, a złe – wszystko, co zmniejsza te możliwości. „Teoria skryptów” („scenariuszy” życia, metafora sztuki teatralnej) została zaprezentowana w roku 1954 na XIV Międzynarodowym Kongresie Psychologii w Montrealu. W następnych latach była stopniowo rozbudowywana. Według tej teorii w kolejnych okresach życia człowieka tworzą się „struktury ideologiczno-afektywne”. Gromadzone są zestawy dostępnych „scen” z określoną „fabułą”.