Abraham Maslow i hierarchia potrzeb, psychologia humanistyczna).
W ciągu całego życia poszczególnym wydarzeniom/sytuacjom są nadawane „osobiste znaczenia” (np. znaczenie pracy i życia rodzinnego dla pracujących kobiet). Rozwija się praktycznie nieograniczona liczba różnych „struktur ideologiczno-afektywnych” – różnych osobowości, dysponujących podobnym zestawem wrodzonych afektów, lecz ukształtowanych pod wpływem różnych życiowych doświadczeń, zawierających specyficzne „wstęgi” bodziec-afekt-reakcja (Stimulus-Affect-Response Sequence, S-A-R-S zamiast S-R).
Tomkins stwierdził m.in. że doświadczenia wywołują powstawanie pseudo-kopii afektów pierwotnych, a ekspresja emocji – ważna dla utrzymywania relacji społecznych − następuje głównie z udziałem skóry, a nie mięśni twarzy (początkowo zajmował się przede wszystkim mimiką, zob. Paul Ekman i What Faces Can’t Tell Us). Analizując procesy odbierania informacji docierających z otoczenia, m.in. wymienianych między ludźmi, oraz wzmacniania impulsów nerwowych w układzie nerwowym, używał pojęć z dziedziny techniki, tj. wzmocnienie sygnałów analogowych lub aktywator odpowiedzi.