Mikołaj Prochorow zmarł w wieku 70 lat, w czasie kształcenia studentów na społecznym obozie naukowym. Został pochowany na cmentarzu Centralnym w Szczecinie.
Praca naukowa i kliniczna Przed wojną zajmował się wczesną diagnostyką ciąży (pierwsze artykuły opublikował w latach 1928–1929) oraz badaniami na zwierzętach doświadczalnych w dziedzinie endokrynologii. W okresie późniejszym specjalizował się w chirurgii narządu rodnego. Opracował m.in. wiele własnych metod postępowania lekarskiego w przypadkach obniżenia macicy i pochwy z inkontynencją, np. własną technikę operacyjnego przeciwdziałania zaburzeniom statyki narządu rodnego oraz zaleganiu moczu w pęcherzu po usunięciu macicy, polegającą na zawieszaniu pęcherza na więzadłach obłych macicy. Zmodyfikował jedną z najtrudniejszych operacji ginekologicznych – operację Wertheima‑Meigsa.
Publikacje Okres 1921–1939 (Klinika Położniczo Ginekologiczna prof. B. Kowalskiego w Poznaniu), m.in. Prochorow Mikołaj, Postępowanie położnej w przypadkach porodu przedwczesnego, Nowiny Lekarskie 1928, Akusz. R. 2, nr 10, s. 2–3 Prochorow Mikołaj (współautor), Der Einfiuss der Hypophysenvorderlappenhormone auf den Genitalapparat der männiichen Maus, Zentralbl Gynakol 1931 Jg. 53, nr 25, s.