Bóg zachować miał się także w staroserbskim imieniu Хьрсь, starobułgarskim Хръсъ, serbskim Хрс, Hrs, Хрсовик, Hrsowik, staroruskim Хорсъ, w analogii do polskiego imienia Dadźbóg, od boga Dadźboga. Możliwe także, że zachował się w staroczeskim imieniu Chorúš. Proponowano by serbskie imiona uznać za przeróbki greckiego imienia Χρυσης Khrisis, lub Χρυσος Khrisos, lecz według Aleksandra Brücknera jest to nieuzasadnione: te imiona nie są imionami chrześcijańskimi, więc nie było powodu by Serbowie je przejmowali, a Χρυσ- zapisywane jest po prostu jako khris-.
Etymologia mały|Chrześcijańskie, propagandowe przedstawienie Chorsa, Georg A. Schleusing, La Religion ancienne et moderne des Moscovites, 1698 W źródłach staroruskich teonim ten zapisuje się jako Xърсъ, Xŭrsŭ, Хорсъ, Xorsŭ, Хъросъ, Xŭrosŭ, a we współczesnej literaturze rosyjskiej zapisuje się je jako Хорс Chors, podobnie zapisał je także Maciej Stryjkowski – Chorsum. W języku angielskim, w zależności od systemu transkrypcji lub transliteracji, imię to zapisuje się jako Khors, Hors, lub Xors.