Typowa konstrukcja przekaźnika bezpieczeństwa pierwszej generacji oparta jest na klasycznej kombinacji trzech styków w technologii przekaźnikowej. Konstrukcja nadmiarowa zapewnia, że błędy okablowania nie powodują utraty funkcji bezpieczeństwa. Dwa przekaźniki (K1 i K2) ze stykami z wymuszanym rozwieraniem zapewniają przełączenie styków w sposób bezpieczny. Obydwa obwody wejściowe CH1 i CH2 aktywują jeden z dwóch przekaźników wewnętrznych. Obwód jest aktywowany za pośrednictwem przekaźnika uruchamiającego K3. Między punktami połączeniowymi Y1 i Y2 (pętla sprzężenia zwrotnego) znajduje się dodatkowy obwód monitorujący. Połączenie to służy do kontroli i monitorowania położenia elementów wykonawczych, które można włączać i wyłączać za pośrednictwem styków bezpieczeństwa. Urządzenie jest zaprojektowane w taki sposób, że wykrywane są wszelkie usterki w obwodzie wejściowym, np. zwarcie styków wyłącznika bezpieczeństwa lub jednego ze styków bezpieczeństwa w przekaźniku wyjściowym. Urządzenie bezpieczeństwa zatrzymuje pracę maszyny, przełączając styki bezpieczne w pozycję wyłączoną NO i w ten sposób wyłączając przekaźniki K1 i K2Practical Machinery Safety (Google eBook), David Macdonald, Newnes, 16.07.2004, kapitula 5: Emergency-stop monitoring and the safety relay, s. 115 et sqq.
Przypisy
Kategoria:Urządzenia automatyki