Proteaza HIV-1, w przeciwieństwie do znanych endopeptydaz ssaków, ma zdolność do rozcinania wiązań peptydowych pomiędzy fenyloalaniną i proliną. Leki często projektowane są więc tak, by naśladowały wspomniany układ, dzięki czemu wykazują one niską aktywność względem ludzkich proteaz aspartylowych.
Przypisy Numer EC 3.4.21.4 w bazie Enzyme nomenclature database.
Vassil S. Georgiev „Infectious Disease”, s. 415–514.
Kategoria:HIV/AIDS Kategoria:Hydrolazy