W celu zbadania możliwych rozwiązań technicznych w składach mających zastąpić MF 67, który wówczas kursuje na 11 liniach, RATP buduje w 1985 r. prototyp nazwany BOA. Charakteryzuje się on przede wszystkim możliwością swobodnego przejścia między wagonami (skład jednoprzestrzenny), jak również zastosowaniem obrotowych osi.
Pierwszym praktycznym zastosowaniem eksperymentów z BOA jest niewielka seria pociągów MF 88 – w sumie dziewięć 3-wagonowych składów – obsługująca od 1993 r. krótką linię 7 bis. Są one jednoprzestrzenne, wyposażone w obrotowe osie, silniki asynchroniczne i system hamowania rekuperacyjnego, jednak stanowią połowiczny sukces, jako że eksploatacja osi pociąga za sobą wyższe koszty utrzymania.
thumb|Skład MP 89 CA na linii 14 za stacją Olympiades, marzec 2008 r. MF 88 zostają zatem zarzucone na rzecz taboru zupełnie nowej generacji, oznaczonego jako MP 89, który w wersji CC (fr. conduite conducteur, sterowanie przez maszynistę) od 1997 r. obsługuje linię 1, a odzyskane w ten sposób pociągi z linii 1 pozwalają na wycofanie MP 55 z linii 11. MP 89 przyjmują ulepszenia z BOA – przejścia między wagonami i urządzenie wnętrza, są mocne (2000 kW) i posiadają aluminiowe pudła. W następnym roku wersja CA (fr.