W trakcie trwania tych działań 20 stycznia 1731 zmarł Antoni.
Już sześć dni po jego śmierci Austriacy wkroczyli do Parmy, chcąc tym zmusić Hiszpanów do rezygnacji z postanowień traktatu. Okazało się, że Antoni na łożu śmierci uczynił dziedzicem swe mające się narodzić dziecko ("brzuch mojej żony"). Wyznaczył następującą radę regencyjną: wdowa, biskup Camillo Marazzani, hrabia Odoardo Anviti (pierwszy sekretarz stanu, Federico dal Verme (zarządca pałacu) oraz dwóch hrabiów: Jacopo Antonio Sanvitale i Artaserse Baiardi. Jednak papież Klemens XIII, Elżbieta oraz król Ludwik XV kwestionowali jednak ciążę wdowy. W końcu okazało się, że była ona pozorowana po to, by trzymać Hiszpanów z dala od Parmy. Ostatecznie obie strony zgodziły się, że dziedzicem zostanie Karol Burbon jako wasal cesarza. Ten stan trwał do 1735 roku, gdy Karol otrzymał Królestwo Obojga Sycylii. Przenosząc się do nowej siedziby, przyszły hiszpański król zabrał część bogatej kolekcji dzieł sztuki i literatury do Neapolu.
Bibliografia Genealogia rodu Farnese Genealogia na geneall.net Biografia w encyklopedii Treccani Solari, Giovanna: The House of Farnese: A Portrait of a Great Family of the Renaissance, Doubleday & Company, New York, 1968
Kategoria:Władcy Parmy Antoni Farnese Antoni Farnese Kategoria:Urodzeni w 1679 Kategoria:Zmarli w 1731