W kolejnych latach (1999–2004) nastąpił wzrost stopy bezrobocia, która osiągnęła najwyższy poziom w lutym 2003 roku – 20,7%. Wejście Polski do Unii Europejskiej, a w konsekwencji otwarcie europejskiego rynku pracy dla Polaków spowodowało znaczne obniżenie stopy bezrobocia, która w październiku 2008 roku wyniosła 8,8%. Pod koniec 2013 roku ok. 2,2 miliona osób pracowało poza granicami Polski, głównie w krajach Unii EuropejskiejInformacja o rozmiarach i kierunkach emigracji z Polski w latach 2004–2013, GUS, Warszawa, s. 2..
W kolejnych latach stopa bezrobocia, m.in. na skutek globalnego kryzysu gospodarczego, znów osiągnęła poziom kilkunastu procent (luty 2013: 14,4%), aby zmniejszyć się od sierpnia 2015 roku do poziomu poniżej 10%, a w październiku 2019 roku do 5,0%.
Zmiany stóp bezrobocia w Polsce obserwowane w ciągu ostatnich dekadach są silnie związane z czynnikami demograficznymi. Szybki wzrost odsetka osób poszukujących pracy na początku XXI w. był konsekwencją wchodzenia na rynek pracy pokolenia tzw. wyżu demograficznego stanu wojennego.