Jest tak nie tylko ze względu na ich z reguły większe umiejętności samodzielnego poruszania się na rynku pracy, ale też z powodu braku ofert w urzędach pracy dla osób o wyższych kwalifikacjach.
Władze publiczne w Polsce są zobowiązane prowadzić politykę zmierzającą do pełnego, produktywnego zatrudnieniaArt. 65 ust. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dn. 2 kwietnia 1997 r. ()..
Historia W okresie gospodarki centralnie kierowanej, tj. w latach 1944–1989, bezrobocie w Polsce (przynajmniej to rejestrowane) nie występowało.
U progu transformacji gospodarczej polski rynek pracy cechował się minimalnym poziomem bezrobocia – 0,3% w styczniu 1990 roku. W badaniu przeprowadzonym przez OBOP w listopadzie 1988 roku aż 70% badanych wskazało, że znalezienie się w sytuacji utraty pracy jest w ich przypadku nieprawdopodobne. W związku z planowanymi reformami gospodarczymi wiele osób w Polsce spodziewało się zmian na rynku pracy i ukształtowania się kilkuprocentowego poziomu bezrobocia (podobnego jak w krajach Europy Zachodniej). Jednak rozpoczęcie realizacji Planu Balcerowicza spowodowało wzrost stopy bezrobocia w latach 1990–1994 do 16,9% (lipiec 1994), aby następnie obniżyć się do poziomu ok. 9,5–10,7% w roku 1998 (sierpień 1998: 9,5%).