Budowa 200px|mały|prawo|Krytyczne zwężenie tętnicy z pękniętą blaszką pod mikroskopem Blaszka miażdżycowa może przyjmować różne postacie w zależności od etapu rozwoju. Początkowo powstają smugi tłuszczowe (fatty streaks), które są płaskimi, żółtymi przebarwieniami na powierzchni błony wewnętrznej naczyń, a pod mikroskopem odpowiadają podśródbłonkowemu nagromadzeniu komórek piankowatych, bez jądra martwiczego i czapeczki włóknistej. Wczesne blaszki są uniesione, żółte, dobrze odgraniczone, ogniskowe i o nieregularnym kształcie. Blaszki włókniste (fibrous cap atheroma) mają dobrze uformowane jądro martwicze pokryte czapeczką włóknistą, a w ich skład wchodzą komórki mięśni gładkich, makrofagi, limfocyty i elementy tkanki łącznej; w przypadku pęknięcia zakrzep w świetle naczynia łączy się z jądrem martwiczym, natomiast przy nadżerce (erosion) zakrzep powstaje bez kontaktu z jądrem martwiczym. Blaszki włoknisto-zwapniałe są bogate w kolagen, zawierają duże obszary zwapnienia, niewiele komórek zapalnych, a jądro martwicze może być obecne. Blaszki niestabilne wykazują owrzodzenia, wypukłości i obecność zakrzepów w świetle naczynia.