Po zakończeniu wojny osiadł w Koźlu, gdzie od 1945 współprowadził restaurację „Repatriantka”, od 1946 był naczelnikiem Etapowym Oddziału Państwowego Urzędu Repatriacyjnego w Koźlu, następnie był kierownikiem Banku Ludowego. W 1946 został radnym Powiatowej Rady Narodowej, był działaczem społecznym. Wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej. Został wybrany na komendanta powiatowego Związku Weteranów Powstań Śląskich i piastował tę funkcję przez 13 lat. W 1956 przeszedł na emeryturę. Później zajmował się handlem.

Zmarł 24 marca 1959. Został pochowany na cmentarzu w Koźlu - obecnie cmentarz komunalny Kędzierzyn-Koźle (sektor 8-C-22).

Był dwukrotnie żonaty, jego pierwsza żona Helena zmarła w 1946, po raz drugi ożenił się w 1948.

Ordery i odznaczenie Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1923) Złoty Krzyż Zasługi (29 kwietnia 1925)M.P. z 1925 r. nr 102, poz. 438 „za pełne poświęcenia oddanie się służbie bezpieczeństwa publicznego”. Śląski Krzyż Powstańczy (1947) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Gwiazda Górnośląska II klasy (1923) Krzyż Komandorski Orderu Gwiazdy RumuniiBłędnie zidentyfikowany jako Order Korony Rumunii.