Następstwa W roku 1868 pogoda unormowała się, a żniwa wypadły nawet nieco powyżej średniej, jednak wielu ludziom wciąż niosły śmierć choroby zakaźne, które rozprzestrzeniły się w poprzednim roku. Zainicjowano działania w celu zwiększenia różnorodności w fińskim rolnictwie. Prawdopodobieństwo powtórzenia się klęski głodu zmniejszała także żywiołowo rozwijająca się sieć komunikacyjna. Finowie zasadniczo dopatrywali się w głodzie działania siły wyższej. Niewielu oczekiwało od centralnych władz bardziej zdecydowanych działań, a ewentualne oskarżenia wysuwano głównie pod adresem lokalnych urzędników. Nie wykształcił się jeszcze znaczący ruch polityczny w obrębie proletariatu, który mógłby politycznie wykorzystać katastrofę dla popularyzacji własnych haseł społecznych. Zaludnienie miast było skąpe, zaś chłopstwo dążyło przede wszystkim do odbudowy normalnego życia. Głód nie zagroził porządkowi społecznemu, jednak pamięć o nim rzuciła długi cień na zbiorową świadomość Finów.
Odniesienia w popkulturze O wielkim głodzie w Finlandii traktuje powieść historyczna Biały Głód autorstwa Aki Ollikainen, wydana w 2022 roku nakładem Wydawnictwa ArtRage. Kategoria:Historia Finlandii Finlandia