W 1989 albańska prasa relacjonowała przemiany w Europie Środkowo-Wschodniej, jednak starała się udowodnić, że są one niekorzystne dla tamtejszych społeczeństwT. Czekalski, Albania, s. 196-197.. Z czasem jednak informacyjna blokada społeczeństwa stawała się coraz bardziej nieszczelna, Albańczycy mieli nielegalny dostęp do zagranicznych telewizji i radia „Głos Ameryki”T. Czekalski, Albania, s. 200-203..
Rządzący krajem Ramiz Alia nigdy nie zdobył autorytetu porównywalnego z Enverem Hodżą. Kierownictwo partii albańskiej w końcu lat 80. XX wieku spierało się o linię polityczną, a spory te prowadziły do konfliktów wewnętrznych w policji, armii i administracji. Do końca 1989 liderzy Albańskiej Partii Pracy stanowczo odrzucali sugestie jakichkolwiek przekształceń ekonomicznych, w tym częściowej prywatyzacji. Oficjalna prasa albańska występowała z krytyką pieriestrojkiT. Czekalski, Albania, s. 198-199..