Jej powierzchnia wynosiła wówczas 1124 km².
W roku 1915 wojska południowoafrykańskie wyparły Niemców i przyłączyły Walvis Bay do kontrolowanej przez nich Afryki Południowo-Zachodniej. Wkrótce południowoafrykańską kontrolę nad tym terytorium potwierdziła Liga Narodów. W 1921 roku uchylono stan wojenny i przywrócono rządy cywilne, a enklawa Walvis Bay stała się integralną częścią wspomnianego terytorium. W roku 1971, wraz z pojawiającymi się żądaniami niepodległości ze strony Afryki Południowo-Zachodniej, RPA podjęło decyzję o przekazaniu kontroli nad Walvis Bay władzom Prowincji Przylądkowej. W 1977 RPA, obawiając się utraty Walvis Bay po przejęciu władzy przez niepodległościowy ruch SWAPO, po raz kolejny potwierdziła swoje prawo do zachowania kontroli nad tym terytorium.
W roku 1978 Rada Bezpieczeństwa ONZ wydała rezolucję, na mocy której Walvis Bay wróciło pod administrację rządu w Windhuk, jednocześnie otwierając dwustronne negocjacje w sprawie przyszłego politycznego statusu miasta i okolic. Gdy w roku 1990 Afryka Południowo-Zachodnia uzyskała niepodległość jako Namibia, otoczenie Zatoki Wielorybiej pozostało jeszcze pod kontrolą południowoafrykańską.