Z 11 gatunków fiszbinowców świata 8 występuje u brzegów Namibii, szczególnie chętnie żerując w Zatoce Wielorybiej, a obok nich 23 gatunki delfinów i innych zębowców.
Rys historyczny Odkrywcą Zatoki Wielorybiej był portugalski żeglarz Bartolomeu Dias, który przypłynął tu 8 grudnia 1487 podczas wyprawy w poszukiwaniu nowej drogi do Indii. Odkrytej przez siebie zatoce nadał nazwę Golfo de Santa Maria da Conceição. Jednakże Portugalczycy nie wysuwali żadnych roszczeń terytorialnych wobec tego obszaru.
Dopiero w 1840 roku zainteresowała się nim Wielka Brytania, która ostatecznie opanowała okolice zatoki w roku 1878, a sześć lat później włączyła je do Kolonii Przylądkowej. Zajmując zatokę wraz z otoczeniem Brytyjczycy kierowali się dwiema przesłankami: zabezpieczeniem przystani dla brytyjskich statków na szlaku dookoła Przylądka Dobrej Nadziei oraz zachowaniem wpływów w obszarze niemieckiej ekspansji kolonialnej. W roku 1910 obszar eksklawy o nazwie Walvis Bay wszedł w skład Związku Południowej Afryki, co wywołało sprzeciw władz Niemieckiej Afryki Południowo-Zachodniej. Ostatecznie, po brytyjsko-niemieckich uzgodnieniach, eksklawa pozostała w rękach Brytyjczyków.