Napoje thumb|200px|Herbata w tradycyjnej szklance tureckiej Jako codzienny napój Turcy piją czarną herbatę (çay) podawaną w małych szklankach w kształcie tulipanów, bardzo gorącą i słodką. Najpopularniejsza jest ziołowa, przede wszystkim miętowa (nane), ale też często do wyboru: różana (kuşburnu), z kwiatów lipy (ıhlamur) czy herbaty owocowe – np. jabłkowa (elma)Rosie Ayliffe i in.: Stambuł, dz. cyt., s. 191..
Mocna, bardzo słodzona herbata stanowi w opinii Turków nie tylko właściwy dodatek np. do fajki wodnej (nargile), ale przede wszystkim spełnia istotną rolę w tamtejszym życiu towarzyskim. Pijana jest wszędzie i przy każdej okazji, od kiedy wyparła kawę w połowie XIX wieku. W warunkach domowych przygotowywana jest w dwuczęściowym imbryku, w którego części dolnej parzy się wrzątek, a w górnej zaparza herbatę; później do niewielkiej szklaneczki wlewa się esencję zalewaną następnie wrzątkiem. Na zewnątrz, w warunkach miejskich i w handlu ulicznym dokonuje się tego podobnie w dwuczęściowym samowarze. Produkowana w znacznej części na wewnętrzny rynek krajowa czarna herbata gatunku Rize uprawiana jest w nadczarnomorskim rejonie o tej nazwie.