Początkowo w mieście nie zbudowano suku. Zgodnie z przekazem, Al-Mansur celowo zakazał jego budowania, obawiając się, że do miasta może przedostać się zamachowiec przebrany za kupca.
Ze względu na swój układ urbanistyczny w średniowieczu miasto nazywano „”. Bagdad jako stolica imperium Abbasydów szybko się rozrosło, przez co przypisane do niego określenie „okrągłe” straciło na znaczeniu. Na przestrzeni lat w mieście zbudowano kilka suków. Na przełomie IX i X wieku miasto przeżyło swój rozkwit. Bagdad stał się centrum naukowym świata arabskiego, gdzie tłumaczono prace naukowe i filozoficzne ze starożytnej Grecji, Persji i Indii. W 830 roku założono bibliotekę Dom Mądrości, która przetrwała do 1258 roku. W Domu Mądrości zgromadzono do dziesięciu tysięcy tomów. Ponadto w Bagdadzie mieściła się prywatna biblioteka astronoma , który bezpłatnie udostępniał posiadane przez niego dzieła uczonym z różnych krajów. Przez miasto przechodził odcinek Jedwabnego Szlaku, łączący Xi’an z rejonem Morza Śródziemnego.
„Koliste miasto” zniszczono w IX wieku podczas walk o władzę w kalifacie. Nowe miasto Bagdad zaczęto budować pod koniec IX wieku, na wschodnim brzegu Tygrysu.